Aquarellen en tekeningen

Ik heb een nieuwe pagina toegevoegd aan mijn blogsite Observations. De pagina bevat een portfolio van aquarellen en tekeningen van mijn hand. Dat zal velen verbazen, want ik geloof niet dat iemand die mij kent, mij ooit met een penseel of met krijt heeft zien stoeien. Dat klopt en zit zo:

Na mijn kandidaats Filosofie heb ik in de periode van 1978 tot 1981 veel getekend en wat geschilderd. Ik heb in die tijd zelfs toelatingsexamen voor de Rietveld gedaan, maar besloot toch mijn artistieke ambities in mijn eentje te klaren met steun van wat vrienden. Die keuze was waarschijnlijk geen goed plan, want enkele jaren later ben ik toch mijn Filosofie-studie gaan afmaken, waar ik overigens geen enkele spijt van heb. Sindsdien heb ik 40 jaar lang geen pen of penseel meer aangeraakt en was ik druk met andere boeiende en creatieve dingen. 

De laatste jaren voel ik echter, dat ik op het gebied van tekenen en schilderen toch iets heb laten liggen. Tijdens mijn verhuizing in november 2020 naar het nieuwe appartement in Heemstede vond ik op de zolder van het oude huis wat vroege studies en schetsen terug, die ik nu, voor de zichtbaarheid en als steuntje in de rug, in deze portfolio heb samengebracht. Het terugzien van de schetsen maakte iets los in mij. Tekenen en schilderen brengt iets, waar het schrijven minder toegang toe heeft: het brengt de zichtbare wereld – in al zijn diepte en schoonheid – dichterbij. Daarom besloot in december 2020 het potlood en de penseel weer op te pakken en naast het schrijven ook op het vlak van tekenen en schilderen mijn avontuur te vervolgen. Ik ben van plan al het nieuwe werk op de pagina te plaatsen in de hoop op feedback.

Scroll eens door mijn oude schetsen en wat recente studies heen en kijk wat je er van vindt. Door op een afbeelding te klikken kun je deze in een groter formaat zien en als je wil een reactie geven. 

Deze pasteltekening van Marijke vond ik terug op een oude verkleurde foto. Stamt uit periode 1979-1980. Geen idee waar het origineel is. 

Landschapsoefening: naar foto die ik maakte in Cornwall. De man met hond is een experiment. Meestal prefereer ik een landschap zonder mensen. Het wordt vaak te foto-achtig.

Uit de Lockdown serie: Rome aan de Tiber

Hebe, godin van de jeugd en de opbloeiende natuur. Mijn dochter dus, van toen 4 jaar oud, getekend als een bloem (aquarel 25 bij 40 cm) Ben wel tevreden over de blik en het lachje. Met plezier aan gewerkt.

5e lockdown-impressie (watercolor) Vrij naar een foor die ik in Cinque-terre maakte (2019).

4e lockdown-impressie (watercolor). Vrij naar een foto die ik in Lucca maakte (2019) 

Vrij naar een foto de ik in 2019 in Florence maakte. 

Aquarel is een avontuur met het licht. Maakt niet uit of het tafereeltje tuttig is. Deze maakte ik in februari 2021 vrij naar een foto die ik in 2019 maakte in een buitenwijk van Florence. 

Plein in Lucca vrij naar een foto die ik maakte in 2019. Ook hier ging het om het licht. Sommige delen wat overwerkt. Snel neergezet. Met plezier aan gewerkt. 

Vrij naar een foto die ik in 2017 in Oxford maakte.  Deze is al losser. Meer impressie dan ‘natekenen’. Is ook leuker om te doen. Niet dat ingespannen ‘het moet lijken’ en toch lijkt het. 

Al iets minder overwerkt en geklieder. Het blijft echter nog teveel een tekening van een foto. 

Vrij naar foto die ik maakte Kopenhagen, 2019. Beetje meer een aquarel, maar nog erg overwerkt. Het gebouw is veel te gedetailleerd en niet gelukt. Werken met licht blijft boeiend. Die mensen zijn gewoon maar wat penseelstreepjes. Grappig wat de ‘mind’ ervan maakt. Dat is de magie van de aquarel. 

Snelle schets van uitzicht vanuit het oude huis. Ik houd van het oranje dak en het gras in de zon. Dat weergeven,  is mi wel gelukt. Het geheel is echter geen aquarel meer, want veel teveel overwerkt. Niet erg, maar ik ben op zoek naar iets anders.  

Studie naar een aquarel van Amanda Hyatt (Australië, 1953). Ze noemt zichzelf  een ‘tonalist impressionist’ (niet binnen de lijntjes tekenen. Haar stijl vind ik prachtig. Ze schildert snel, intuïtief en sterk vanuit gevoel. Ze werkt in 5 fasen die ik momenteel bestudeer. 

Landschap-studie gericht op zonlicht en waterspiegeling. 

Studie van zittende man (Erik) naar foto. Moet veel losser en directer. Vanaf nu ga ik werken op echt aquarelpapier; de tot nu gebruikte vellen zijn niet geschikt voor ‘waterverf’. 

De (oude) gezinswoning op de Franz Schubertlaan in Heemstede

De eerste schetsen voor de Haarlemse huizen-serie

2e aquarel naar foto die ik maakte in Siena vanaf het achterbalkon van het beroemde gemeentehuis. 

1e aquarel naar foto die ik maakte in Siena vanaf het achterbalkon van het beroemde gemeentehuis. 

‘In gesprek’ met Tjeerd Baas

Studie naar aquarel van Isaac Israëls. Ik heb de hazewindhond vervangen door onze  in 2019 overleden  smooth collie Akama

Zicht (vanuit mijn appartement) op Haarlem bij mist

Eerste Zicht (vanuit mijn appartement) op Haarlem. 

Tekeningen van > 40 jaar geleden (1978 t/m 1981)

12 comments

  1. Verrassend Menno, leuk dat je dit met ons deelt en wat goed dat je het potlood en de kwast weer opgepakt hebt. Ik begrijp dat je dagen voortaan weer gevuld zijn!
    Zeer benieuwd naar wat er nog komen gaat!

    1. Ik krijg het drukker dan ooit Erik en je weet dat dit waar is :-). Ik zelf ben ook heel erg benieuwd en kijk gewoon mee. Het is niet iets nieuws, het zat er al, maar krijgt nu de ruimte en staat zeker niet los van de andere interesses in mijn leven. Daar kan ik misschien eindelijk eens iets mee gaan doen 😉

  2. Allemachtig! Dubbeltalenten zijn niet zo dik gezaaid. Je portretten en stillevens in de periode 1978-1982 vind ik sterk, vooral die waarin je heel weinig lijnen nodig hebt. En sommige, zoals het meisje dat over haar schouder kijkt, doen me de adem inhouden.
    Vervolgens blijk je eind 2020 ook inspirerende landschappen te maken!
    Goede genade, heerlijke muze Haarlem, waar een verandering van locatie en perspectief niet allemaal toe kunnen leiden..!
    We blijven je volgen, vriend…

    1. Dank je Peter. Het meisje dat over haar schouder kijkt is een ex-vriendin, die al tijden vraagt of ze het portretje mag hebben, omdat ‘ik haar ziel heb getekend’. Vandaag 9-1 krijgt ze het eindelijk van me in een mooi lijstje. En inderdaad waar een verandering van locatie en perspectief niet allemaal toe kunnen leiden. Dat had ik ook niet verwacht. Soort metamorfose die zich jarenlang in stilte heeft voorbereid.

  3. Menno, wat ontzettend goed, ik wist dit helemaal niet van jou! Erg mooi en wat leuk dat we dit kunnen bekijken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.